Een onderwijspraktijk bestaat uit 8 onderling verbonden onderdelen. In een onderwijspraktijk zet een docent studenten aan tot leren zodat ze bepaalde leerdoelen bereiken. Deze doelstellingen worden door de docent vooropgesteld. Dit gebeurt evenwel niet onafhankelijk van de context waarbinnen het opleidingsonderdeel past (bijv. de plaats van het opleidingsonderdeel in het curriculum).

Om na te gaan of studenten de doelstellingen bereiken, wordt een evaluatie ingericht. Deze evaluatie is eveneens een element van de leeromgeving. De evaluatie is in principe naadloos afgestemd op de doelstellingen die de studenten horen te realiseren. In die zin stuurt de evaluatie mee de leeractiviteiten van de studenten.

Om studenten tot leren aan te zetten wordt aangepaste ondersteuning voorzien om studenten de gewenste leerinhoud te laten verwerven. Om maximaal aan te zetten tot leren, moet de hele leeromgeving afgestemd zijn op de voorkennis en studievaardigheden van de studenten. De ondersteuning (zowel door werkvorm, materiaal als door de docent) moet het mogelijk maken voor studenten om aan de evaluatiecriteria te voldoen.

In een goede onderwijspraktijk zijn de verschillende onderdelen duidelijk op elkaar afgestemd.